انتخابات ریاست جمهوری با حضور دو بال اصلی نظام ، اصولگرایان و اصلاح طلبان
جمهوری اسلامی ایران حاصل زحمات مردان بزرگی است که در طول تاریخ با اهداف بزرگی زندگی کردند و روزهای زندگی خود را قربانی اهداف بزرگی کردند که در سر می پروراندند در راس این مردان بزرگ رهبری توانمند که مسلمانان جهان و کشورهای اسلامی امروزه حرکت های بزرگ ایشان را الگوی خود می دانند حضرت آیت الله خمینی (ره) می باشند. امروزه با وجود روشن بودن اندیشه های والای بنیانگذار جمهوری اسلامی و آرمانهای مقدس ایشان در راس حزب ها اندیشه های متفاوتی را شاهد هستیم و هر کدام از جناحها که به دنبال تصاحب قدرت اجرایی ایران اسلامی هستند برنامه های متفاوتی در بعضی از موضوع های روز جامعه را ارائه می دهند و بر این عقیده هستند که اندیشه های رهبر کبیر انقلاب را در سر دارند و در جهت حفظ آرمانهای ایشان تلاش می کنند . اما سوالی ذهن مرا مشغول کرده ، در جمهوری اسلامی ایران که با مردم سالاری و آرای مردم شکل گرفت و بنیان این نظام را رهبر کبیر انقلاب بر پایه رای و انتخاب مردم جامعه گذاشت و سالها انتخاب ریاست جمهوری نیز با رای مردم انتخاب می گردد چرا در چندین دوره انتخابات دولتمردانی با اندیشه های متفاوتی در بعضی از موضوع های جامعه انتخاب شده و بر کرسی اجرایی امور کشور نشسته اند. و در جواب سوال خودم سوالی را جواب خودم می گویم مگر خواسته های مردم و یا اندیشه ها و آرمانهایشان که از انقلاب دارند در حال تغییر است؟ یا اینکه هیچ کدام از حزبها یا بهتره بگویم دولتمردان نتوانسته اند به خوبی نقش خود را ایفا کنند؟
عمده تصمیم گیری ها و موضع گیری ها و اقدامات احزاب و گروهها و مدیران نباید منافع گروهی و باندی باشد بلکه سیاست ها و برنامه ها منبعث از نگرش سیستمی و عقلی و در چارچوب منافع ملی باشد و زمان آن رسیده است که به جای پرداختن به چهره ها به برنامه ها بپردازیم و این بار به جای شخصیت خوب و شعار خوب به برنامه خوب رأی دهیم ، خواسته تمامی دلسوزان و نخبگان جامعه و آنهایی که برای ارتقای ایران اسلامی در تب و تابند به جای تقابل چهره ها تقابل برنامه ها را خواستارند و نهایتا برنامه ای توسعه گرا با دولتی توسعه گرا را از یکی از کاندیدهای ریاست جمهوری بدون نگاه کردن به گرایش حزبی و جناحی به روشی مردم سالارانه انتخاب گردد و نقطه عطفی در تحولات اقتصادی و سیاسی کشور به وجود آید و مراحل توسعه کشور با کمک تمام اقشار و نخبگان جامعه حاصل گردد نه اینکه با انتخاب حزبی بسیاری از نیروهای انسانی خوش فکر از حزب دیگر فقط به چهار سال دیگر برای تلاش در زمینه توسعه همه جانبه کشور باشند .
دو حزب اصلی جمهوری اسلامی ایران که باید دو بال نظام و دو بال رشد و توسعه جمهوری اسلامی باشند همواره با انتخاب یکی از نیروهای هر کدام از حزبها حزب دیگری و مردان بزرگ و خوش فکری از صحنه خارج می شوند یا آنچنان که باید در صحنه حضور ندارند و مطمئنا این در نهایت باعث کاهش قدرت تصمیم گیران حکومتی خواهد شد در شرلیطی که این دو حزب معیار های مهم نظام همچون التزام به قانون اساسی ،التزام به ولایت فقیه،به رسمیت شناختن نظام جمهوری اسلامی و خیلی موارد دیگر متفق القول هستند و فقط در نوع عملکرد اقتصادی با هم تفاوت داشته اند و به نظر حقیر موضوع اقتصادی هم یک موضوع متغییر و روز هست البته در نوع تصمیم گیریها و باید خیلی از مسائل نظام و اندیشه های بنیانگذار انقلاب رعایت گردد ولی در نهایت باید نظام اسلامی حفظ گردد و تفسیر مناسبی از اندیشه های خمینی کبیر صورت گیرد و البته می توان در زمینه های اقتصادی در نظام اسلامی به دوران امات و حتی انبیا نیز برگشت و استراتژی این بزرگان را در قبال مسائل اقتصادی در نظر گرفت .
در این میان حزب ها باید تشکیل یافته از نخبگان سیاسی کشور باشند و در رقابتی سالم مردان قوی و توانمند خود را بررسی کرده و با انتخاب آنان تضادهای درون حزبی را کاهش داده و با انتخاب نیروهای اصلح خود و معرفی آنان به مردم ، جامعه را از حالت سر در گمی بیرون آورند این رقابت درون حزبها باید شدید و قوی باشد اما نه اینکه تنش هایی را بین افراد درون حزب به وجود بیاورد و همچنین برنامه ها توسط حزب ها و کاندیدها معرفی شوند و حزبها هم به طور کامل از کاندیدای خود حمایت کنند تعریف مناسبی از حزب ها صورت گیرد و شفاف تر عمل کنند و در نهایت این نخبگان سیاسی در حزب ها با مشخص کردن وضعیت خود مردم را از سردر گمی بیرون بیاورند و در نهایت با آگاهی کامل و مردم سالاری انتخابات صورت گیرد و پس از انتخابات و مشخص شدن رییس جمهور جناحها در بالهای نظام در کنار هم جهت عمران و توسعه نظام گام بردارند .
دولتهای اخیر و رئیس جمهور هایی که تا الان امر اجرای کشور را به دست گرفته اند از همه همیشه انتقادهایی صورت گرفته و باید به سمتی حرکت کنیم که این انتقادها سازنده باشد و از روی تعصب جناحی نباشد . بعضی ها معتقدند ویژگی های ممتاز دولت محبوب و مشهور دکتر احمدی نژاد این است که شعارهای حضرت امام را زنده کرده و سیاست های رهبری را سرلوحه اقدامات خود قرار داده; یعنی پرچم ولایت فقیه را در این کشور بالاتر برده و عظیم تر گسترانده است. این یک انتقاد تعصبی است و من عقیده دارم که هر دو جناح اصلی جمهوری اسلامی آرمانهای امام را قبول دارند و سیاستهای رهبری را سرلوحه کار خود دارند و این نیست که اصلاح طلب ها خلاف این را عمل کرده باشند و بکنند و اگر این چنین باشد که مردم نباید چنین حزبی را در کشورمان اجازه فعالیت دهند و این جز نوعی انتقاد تعصبی علیه اصلاح طلب ها یا دولت های قبلی نمی تواند باشد. و در مقابل بعضی از منتقدان تعصبی دولت احمدی نژاد را این چنین تصور کرده اند که با توسل به پوسته ای از آموزه های آیت الله خمینی، در جهت خمینی زدایی از جامعه ایران حرکت می کند. به عقیده من این چنین انتقادها به نفع نظام و جامعه ما نیست هر کدام از حزب ها و دولتها دغدغه توسعه این نظام را در سر دارند و شاید در چند موضوع تفاوت عقیده داشته باشند و آن هم مسائل روز جامعه از جمله اقتصاد می باشد که می توان با هم فکری دو جناح و در سایه ی رهبری به یک تصمیم واحد رسید . باید تلاشهای صادقانه و پرکار دولت احمدی نژاد با نزدیکتر شدن به مردم و اقتصاد مسیر مردمی و دولت خاتمی با اقتصد باز و علاقه به آزادی بیشتر و اهمیت به جوانان و دولتهای پس از انقلاب آقایان موسوی و رفسنجانی که دوران سازندگی بود را به فال نیک گرفت و جامعه باید قدر دان زحمات این نخبگان سیاسی باشد . هدف اصلی همه دولتمردان باید حفظ و توسعه و اقتدار نظام اسلامی باشد و جمهوری اسلامی را به یک قدرت قوی برای جهان اسلام مبدل سازد باید مسیر انتخابات آزاد ریاست جمهوری را ایجاد کرد و از ریزش نیروها و نخبگان پس از انتخابات جلوگیری کرد.
در پایان بحث تشکیل دولت وحدت ملی متشکل از اصولگرایان و اصلاح طلبان را مناسب میدانم و در این برهه از زمان برای اداره کشور یک اقتصاد دان را مناسب تر می دانم و کسی که بتواند اقتصاد کشور را به سمت توسعه حرکت دهد و با وصیتی از امام پایان میدهم " رمز بقای انقلاب اسلامی همان رمز پیروزی است و رمز پیروزی را ملت می داند و نسلهای اینده در تاریخ خواهند خواند که دو رکن اصلی آن انگیزه الهی و مقصد عالی حکومت اسلامی و اجتماع ملت در سراسر کشور با وحدت کلمه برای همان انگیزه و مقصد است"
حسین اندام
